۱۳۹۰ خرداد ۲۷, جمعه

آه ای زندانی ، چه خشکسالی غریبی .........

پردگیانِ باغ
از پسِ معجر
عابرِ خسته را
به آستینِ سبز
                     بوسه‌یی می‌فرستند.
□
بر گُرده‌ی باد
                    گَرده‌ی بویی دیگر است.
□
درختِ تناور
امسال
چه میوه خواهد داد
تا پرندگان را
به قفس
              نیاز
                        نماند؟

۱ نظر:

لی گفت...

چسبید بهمون این شعره . ممنون